పెళ్ళి కాబోయే ఆడపిల్ల

మధ్యాహ్నం 2 గంటల 5 నిమషాలు కావొస్తుంది. కొద్ది కొద్దిగా నిద్రా దేవి తన ప్రతాపాన్ని చూపించడానికి సిద్ధమవుతుంది. నాకు కూడా నిద్ర పోవాలనే ఉంది. కానీ.. మనసులో ఏదో భయం తెలుస్తూ ఉంది. ఏంటా అని ఆలోచిస్తే కొద్ది రోజుల్లో ఖాయం కాబోయే పెళ్లి సంబంధం గురించి అని అర్ధం అయింది. ప్రతీ ఆడపిల్ల ఇలాంటి పరిస్థితిని ఎదుర్కొనే ఉంటుంది. నేను ఎదుర్కొనే సమయం వచ్చినట్టుగా ఉంది. చిన్నప్పటి నుండి నేను ఎదురుచూసిన రాకుమారుడు రాబోతున్నాడు నా జీవితం లోకి. ఎవరైనా ఏదైనా అంటే నా మొగుడు రానీవే చూస్కుంటాను అనే మాటలకూ నిజ రూపం రాబోతుంది. నేను అల్లరి చేసినప్పుడు స్నేహితులు, బంధువులు అన్నట్టు నా అల్లరికి ముక్కుతాడు వేయడానికి వచ్చాడా?.. ఏమో...  

ఊహ తెలిసినప్పటి నుండి నేను ఊహించిన ఊహలకు కళ్ళెం వేస్తూ ఇదిగో నా రూపం అంటూ వచ్చాడు. ఇన్ని రోజులు ఊహాలోకం లో విహరించిన నేను అతను ఎదురు పడగానే ఎందుకు తడబడుతున్నాను .. మనసు చెప్తుంది ఇన్ని రోజులు తను కలలో చూపించిన రాజసాన్ని గురించి చెప్పు.. తన గురించి నువ్వు కన్న కలలను గురించి చెప్పు.. అదీ .. ఇదీ.. అని..  నాలిక కదులుతుంది.. కానీ  శబ్దం వినబడదే... !!?? చిన్నప్పుడు చదివాను ఆక్టోపస్ కి చేతికి ఒకటి చొప్పున మెదడు ఉంటుంది అని.. సినిమా లో చూసాను, ఒకే మనిషిలో ఇదరు ముగ్గురు వేరు వేరు మనుషులు ఉంటారని.. అదంతా  కల్పితం  అనుకునేదాన్ని.. కానీ.. ఇప్పుడు నా మెదడు కి మనసుకి జరుగుతున్న యుద్దం లో నేను నలిగిపోతుంటే తెలుస్తుంది.. కాని నా కళ్ళు, ఇంకా మేము ఉన్నాము అంటూ హామీ ఇచ్చి, మేము కూడా రాయభారాన్ని మోయగలం, మమ్మల్నీ మధుర క్షణం లో భాగస్వాముల్ని చెయ్యు అంటూ  నా భావాన్ని చేరవేసాయి... 

ఓహ్.... నా కళ్ళకి ఏదో వినిపిస్తుంది... ఇన్ని రోజులు నేను ఎదురు చూసిన నా కలల రాణి వి నీవేనా అని అడుగుతున్నారు..  కళ్ళు కూడా వినగలుగుతున్నాయని తెలిసిన క్షణం ఎంత మధురమో కదా.. ఇలాంటి మధుర క్షణాలు ఇంకా ఎన్నో ముందు ముందు ఉంటాయని ఊహించిన క్షణం.. సిగ్గమ్మ నేనున్నాను అంటూ వచ్చి బుగ్గలపై తిష్ట వేసి కూర్చుంది.. ఎంతకీ కదలదే.... 

 భయం కూడా నేను ఉన్నాను అంటూ మెదడుని తొలుస్తుంది.. కొత్త ఇల్లు.. కొత్త ప్రదేశం.. కొత్త మనుషుల మధ్యలోకి వెళ్ళబోతున్నాను.. వాళ్ళు ఎలా ఉంటారో.. నన్నేలా చూస్కుంటారో.. నేనెలా  చూస్కుంటానో...  అన్నింటి కంటే పెద్దది.. అమ్మ వాళ్ళని వదిలేసి వెళ్ళాలి ... నేను పుట్టి పెరిగిన పరిసరాలను ఇకపైన చుట్టం చూపుగా చూసి పోవాలి.. మళ్ళీ గుర్తొచ్చింది అమ్మ, వదిన కూడా ఒకప్పుడు ఇలాగే వచ్చిన వాళ్ళే కదా... వాళ్ళు ఇప్పుడు సంతోషంగా ఉన్నారు కదా.. నేను అలాగే ఉంటాను అనే భరోసా వస్తుంది.. వచ్చింది..

పెళ్లి కుదరబోతున్న అమ్మాయి ఊహలు ఎలా ఉంటాయా  అని అలోచించి, పరకాయ ప్రవేశం చేయడానికి ప్రయత్నించి రాసిన భావాలు.

ఈ పదాలను తెలుగు లో ఏమంటారో చెప్పగలరా?

ఈ పదాలను తెలుగు లో ఏమంటారో చెప్పగలరా?

Spelling
Ofcourse
Career

ఎంటర్ ది డ్రాగన్ హిహహ.....

అందరికీ నమస్కారం,
అందరూ బాగున్నారా.. బాగానే ఉండి ఉంటారు.. నేను పోస్ట్ రాయక చాల రోజులైంది  కదా..   అందరి బుర్రలు ప్రశాంతంగా ఉండి ఉంటాయి.. కాని సో.. sad .. నేను మళ్ళీ వచ్చేసాను గా.. ఎంటర్ ది డ్రాగన్ హిహహః..

మొన్నే మా ఇంజనీరింగ్ ఫ్రెండ్స్ ని కలిసాను..చాలా రోజుల తరువాత.. మేము CSE బ్రాంచ్ లో పాండవీనిలం అని మేము ఫీల్ అయ్యేవాళ్ళం.. అంటే అయిదుగురం..   అప్పట్లో కలిసి వేసిన కోతి వేషాలన్నీ గుర్తు తెచుకుంటూ బలే ఎంజాయ్ చేసాం..
 కొన్ని మచ్చుతునకలు...
          మా కాలేజీ చాలా బాగుండేది.. చుట్టూ పక్కల కొండలు, చెట్లు ..  వర్షా కాలం లో అయితే చిన్న సైజు అడవి లా ఉండేది మొత్తం.. మధ్యలో కాలేజీ ఉండేది.. చాల అందంగా ఉండేది.. కానీ నాకు నచ్చనిది ఏంటయ్యా అంటే.. మా కాలేజీ మెయిన్ గేటు.. గడియారం 11  కొడితే చాలు మూసుకు పోయేది. మేము లంచ్ తరువాత పారిపోదాం అనుకుంటే మా ప్రిన్సిపాల్ గేటు లు మూయిన్చేసే వారు. ఐతే మేము ఊరుకుంటామా.. కాలేజీ ఫెన్సింగ్  బంధాలని  ఒక చోట విడగొట్టి మరీ పారిపోయేవాళ్ళం... ఒకసారి ఇలాగే దూకుతుంటే ఆ ఫెన్సింగ్ వైర్ కి తట్టుకుని మా క్లాసు మేట్ చొక్కా చిరిగిపోయింది. అయ్యయ్యో అనేసి, ఒక సానుభూతి చూపు పడేసి, ఆ ఫెన్సింగ్ దూకడానికి రెడీ అయిపోయాం..  ఆ ఫెన్సింగ్ దూకినా కానీ..  మళ్ళీ  మా కాలేజీ మెయిన్ గేటు ముందు నుండే వెళ్ళాలి..  అది ఇంతకి దారి తీసిందంటే.. ఆటో వాళ్ళు కూడా అక్కడే( ఆ బంధం విడిపోయిన ఆ ఫెన్సింగ్ దగ్గర) మా కోసం ఒక ఆటో స్టాండ్ ఏర్పాటు చేసేలా.. క్రమ క్రమంగా ఆ దారే మాకు రహదారి గా పరిణితి చెందుతున్న తరుణం లో..
       ఒక రోజు మా కాలేజీ గ్రౌండ్ ఒక ప్రోగ్రాం ఏర్పాటు చేసారు. అది యోగ గురించి లేక ఇంకా దేని గురించో అనుకుంటా.. నాకు సరిగ్గా గుర్తు లేదు. ఐతే మా ఫ్రెండ్స్ ఇంటికి  వెళ్దాం పదండే అంటే నేను వద్దు కొంచెం టైం పాస్ చేసి వెళ్దాం(వాళ్ళ స్పీచ్ వింటూ అక్కడున్న వారిని కామెంట్ చేస్తూ పొందే రాక్షసానందం అంతా ఇంతా మరి... ) అంటే నన్ను లాక్కుని మరీ వెళ్ళిపోయారు.. అక్కడేమో మా ప్రిన్సిపాల్ ఆల్రెడీ గేటు లు మూయిన్చేసి ఒక HOD ని కూడా కాపలా పెట్టాడు.. నేనేమో లోపల్లోపల సంతోష పడిపోతూ గ్రౌండ్  లోకి వేల్లిపోదామే అన్నాను.. కానీ మా వాళ్ళు ఊరుకుంటే కదా.. మన దొడ్డి దారి ఉంది కదా అని..   మేమింకా వేరే దిక్కు లేక  మా రహదారి గుండా బయలుదేరాం.. చుట్టూ చూస్తున్నాం మమ్మల్ని ఎవరైనా  ఫాలో అవుతున్నారేమో అని.. ( మరి detective సినిమా లలో హీరో , హీరోయిన్ లు అలాగే చేస్తారుగా..  )  కానీ అంత సీన్ లేదని అర్ధం ఐంది లెండి కానీ.... మమ్మల్నే ఫాలో అవుతున్న కొందరు శిష్యులు మాత్రం కనిపించారు.. ఓరి వీళ్ళ దుంప తెగ అనుకున్నాను( మనసులోనే.. బయటికి అంటే రెండో  ప్రపంచ యుద్ధం హిట్లర్ కారణం గా మొదలయినట్టు మూడో ప్రపంచ యుద్ధానికి కారకురాలు నేనే అయ్యి ఉండేదాన్ని.. అనవసరంగా  తరువాతి తరం పిల్లల చేతిలో తిట్లు తినేదాన్ని.. మరి నేను తిట్టుకున్నా కదా యుద్ధాలు చేసిన వాళ్ళని .. వాళ్ళ వల్లే కదా సోషల్ స్టడీస్ సిలబస్ అంతగా పెరిగిపోయింది. సో.. ఇంకా ఆ తరువాతి తరం పిల్లల మీద జాలి తో నేనెవరిని ఏమి అనలేదన్నమాట బయటికి మాత్రం.. )  ఇంకా తప్పేది లేదు కదా అని ఆ ఫెన్సింగ్ ని దాటి,, వడి వడి గా  అడుగులు వేస్తూ.... మెయిన్ గేటు ముందు కి వచ్చేసరికి... ట్విస్ట్....  మా కాలేజీ డైరెక్టర్ కార్ లో ఎదురుగా వచ్చి మేము వచ్చిన స్పీడ్ కి రెట్టింపు స్పీడ్ తో లోపలి లాక్కెళ్ళారు.. నేనైతే  పండగ చేసుకున్న.. కానీ బయటకి మాత్రం నో expressions ..
            కానీ మా దోస్తు లు నా కంటే ముదుర్లు.. తీసుకెళ్ళి ఒక ఖాళీ క్లాసు లో కూర్చోబెట్టారు.. వెళ్దాం అంటే గ్రౌండ్ కి రారు.. ఎంత సేపు బ్రతిమి లాడిన వేస్ట్ అని నాకు అర్ధం అయ్యి , ఇంకా మరి కనీసం ఇంటికైనా వెల్లిపోదాం పదండి అన్నాను. వాళ్ళు మరి ఆ డైరెక్టర్ ఉన్నారు కదా అంటే.. నేను  వీర లెవెల్లో.. నన్ను నమ్ముకున్న వాళ్ళు నష్టాల పాలవ్వరు అని ఒక డైలాగ్ కొట్టి వాళ్ళతో పాటు ఆ రహదారి గుండా బయలుదేరాం.. కానీ ఈ సారి మాకెవరు ఎదురు కాలేదు.. వెనకాల చూస్తే మాత్రం మా యొక్క మరో శిష్య సంఘం మమ్మల్ని ఫాలో అవుతున్నట్టు అర్ధం ఐంది.  నేను చేసేది కోతి పనైనా సరే అన్ని పక్కాగా చుస్కునేదాన్ని అప్పట్లో.. కానీ ఇప్పుడు అంత సీన్ లేదు లెండి.. పనికొచ్చే  పని కే ప్లానింగ్ లేదు ..ఇంకా పనికి రాని పనికి కూడానూ.. సో........ మొత్తానికి బయట పడ్డాం.
మరోటి,
           స్టూడెంట్స్ తక్కువగా ఉన్న క్లాసు లు వినడం నాకిష్టం. కానీ మా క్లాసు లో 60  మంది. సో, కుదరదు కదా.. కానీ అలా వినడానికి ఇంకో దారి ఉంది. మా కాలేజీ లో  బేసిక్ గా CSE స్టూడెంట్స్ లంచ్ తరువాత క్లాసు లు వినరు. బంక్ కొట్టి వెళ్ళడం మా ఆనవాయితీ, సంప్రదాయం కూడానూ.. రెండూ ఒకటే అంటారా.. ఏమో లే మరి ..  నేను ఈ ఆనవాయీతీ ని నా కోరిక తీర్చుకోవడానికి ఉపయోగించాను.. అసలే మనది సోషల్ స్టడీస్ లో బోర్ మోడల్ గురించి రాసే బ్రెయిన్ కదా మరి.. అందరితో వెళ్ళిపోతాం అని చెప్పి నేను మా గ్యాంగ్ తో సహా లంచ్ ఐపోయాక వచ్చి క్లాసు లో కూర్చునేదాన్ని.. దీని వాళ్ళ రెండు ఉపయోగాలు ఉండేవి.. ఒకటేమో తక్కువ స్టూడెంట్స్ ఉన్న క్లాసు వినడం.. రెండోదేమో , లెక్చరర్స్ కి మన మీద మంచి impression రావడం.. దీని ఫలితం ఇంటర్నల్ మార్క్స్ లో, ల్యాబ్ external  లో కనిపిచేదన్నమాట .. హిహిహి..
           ఆ రోజులూ అలా అలా గడుస్తూ ఉండగా.. ఒకానొక శుభ దినాన మా క్లాసు మేట్, రమ్య  ( ఫ్రెండ్ ఎ కానీ నాకు మరీ అంత జిగ్గు కాదు. కానీ ఈ సంఘటన తరువాత జిగ్గు ఐంది.. ) మొబైల్ తీసుకుని గేమ్స్ ఆడుతుండగా.... నా చిన్న మెదడు చితికినట్టనిపించి... మెసేజ్ బాక్స్ ఓపెన్ చేశాను.. షాక్....... మా ఇంకో క్లాసు మేట్ అనిల్ దగ్గర నుండి మెసేజ్ ఉంది. లవ్  అని .. అది నేను ఊహించలేదు.. అప్పటికే మేము 3rd  ఇయర్ లో ఉన్నాం.. ఏవైనా స్టోరీస్ ఉంటె ఆ పాటికే తెలిసేవి.. కానీ మా చెవి దాకా రాకుండా ఇన్నాళ్ళనుండి బయట పడలేదు ఈ స్టొరీ. వెంటనే కను సైగలతో మా రెండో పాండవీని పిలిచి, చూపించాను మెసేజ్.. ఆ రమ్య కి , వాళ్ళ గ్యాంగ్ కి అనుమానం రాకుండా.. అప్పుడు మా తక్షణ కర్తవ్యం ఏంటయ్యా అంటే.. ఆ సమాచారాన్ని మిగతా పాండవీని లకి చేరవేయడం.. తరువాత కామెంట్స్ చేయడం.. వెంటనే ఈ అడ్డంకి మా కర్తవ్యానికి అడ్డు పడక ముందే.. మిగతా పాండవీని లా చెవిలో ఊదేసాం..
        ఇంకా తరువాతి రోజు నుండి మా పని.. ఆ అమ్మాయి మొబైల్ గేమ్స్ ఆడుతా అని తీస్కోవడం, మెసేజెస్ చూడటం, ఆ ఇద్దరినీ  గమనించడం..
      ఆ  అబ్బాయి తో నేను మాట్లాడేదాన్ని.. సో, ఒకరోజు మాటల మాట అడిగేసాను.. నువ్వు రమ్య కి ట్రై చేస్తున్నావంట  కదా అని.. ఆ అబ్బాయి అదేమీ లేదు.. నీకెలా తెలుసు.. ఎవరు చెప్పారు.. ఎప్పుడు చెప్పారు.. అలాంటిదేమీ లేదు.. అసలు నీకెవరు చెప్పారు చెప్పు అని నా చితికిన మెదడు ని రోట్లో వేసి ఇంకా చితక్కోట్టేసాడు.... కొసరు కోసం అసలు పారబోసిన చంటి బిడ్డ లా ఐంది నా పరిస్థితి.. తప్పించుకోవడానికి  గంట పట్టింది.. మా ఫ్రెండ్స్ కి వెళ్లి చెప్తే ఒదారుస్తారేమో అనుకుంటే నన్నే తిట్టేసారు.. నేనేం చేసినా  లోక కళ్యాణం కోసమే, పొగడ్తలు నాకు గిట్టవని చెప్పినా  వినకుండా మహా పొగిడేశారు.. ఏంటో.. ఈ పిచ్చి అభిమానం.. ఇప్పుడు ఆ అమ్మాయికి వేరే అబ్బాయితో పెళ్లి అయిపొయింది.  she  is happy now.. ఇప్పుడు ఆ అబ్బాయి facebook లో కనిపించినా హాయ్ అంటే హాయ్ చెప్పి ఊరుకుంట.. మరి పాత experience ని మళ్ళీ repeat చేయడానికి మనసొప్పడం లేదు.... ఆరోగ్యానికి అంత మచిది కాదు అని నా మైండ్ హెచ్చరించింది.. అప్పుడప్పుడు వినాలి కదా మరి.. ..

కోతుల తెలివి

మనుషులకంటే కోతులకు బిజినెస్ తెలివితేటలు ఉంటాయని పుస్తకంలో చదివి ఒక వ్యక్తి ఒక కోతిని కొని బిజినెస్ లో దాని సలహాలు తీసుకోవాలని దానికి తెలుగు( ఒక భాష ) నేర్పించాడు .....

తెలుగు మొత్తం వచ్చాక మొదట ఏ బిజినెస్ చేస్తే బాగుంటుందని కోతిని అడిగాడు ....

bet కట్టే business తో మొదలుపెడితే బాగుంటుందని కోతి చెప్తుంది ...ఎలా చెయ్యాలో అంతా చెప్తుంది ..

ఆ తరువాత రోజు ఆ వ్యక్తి మార్కెట్ లో ఉండి " నా కోతి మాట్లాడుతుంది .." అని అరుస్తూ ఉంటాడు. అందరూ వచ్చి చాల్లే చెప్పొచ్చావు అని విసుక్కున్తుంటే ... ఒకవేళ కోతి మాట్లాడకపోతే నేను మీకు మీరు ఈ కోతి మీద ఎంత bet కడతారో అంతకు డబల్ డబ్బులు ఇస్తాను " అని చెప్తాడు ...ఒకవేళ కోతి మాట్లాడితే మీరు ఎంత bet కడతారో అది నాకే అని అంటాడు ..

Concept ఆసక్తికరంగా వుందని అందరూ bet కడతారు. .ఒకరు 5 , మరొకరు 10 రూపాయలు అలా ఎవరికీ తోచిన amount వాళ్ళు కడతారు ...

అప్పుడు కోతిని మాట్లాడమని వ్యక్తి అడుగుతాడు . కాని కోతి ఏమి మాట్లాడదు. ఎంత మాట్లాడమని అడిగినా కోతి మాత్రం మాట్లాడదు.. ఇక గత్యంతరం లేక ఆ వ్యక్తి అందరికి డబల్ డబ్బులు ఇస్తాడు , ...

ఇంటికి విచారంతో తిరిగి వచ్చిన వ్యక్తితో కోతి అంటుంది రేపు మల్లి same ప్రకటన చేయి మార్కెట్ లో అంటుంది ... తిరిగి వ్యక్తి అదే ప్రకటన ,మళ్లి కోతి మౌనం , నష్టం ..... డబల్ డబ్బులు ... ప్రజలకు డబ్బులు ...

అలా 10 రోజులు గడిచాయి ... ప్రజల్లో concept చాలా interest అయిపొయింది ..నోటి మాట ద్వారా పక్క వూరి నుంచి జనాలు కూడా వచ్చారు..

మళ్లి యధావిధిగా వ్యక్తి same ప్రకటన ... ఈ సారి జనాలు ఇళ్ళు, వాకిలి ,పొలం,నగా అన్ని bet లో పెట్టి కళ్ళుమూసుకొని అన్ని డబల్ వస్తాయని అనుకొంటారు ..

కాని ఈ సారి కోతి ధారాళంగా మాట్లాడడమే కాకుండా రెండు హిట్ పాటలు పాడి వినిపిస్తుంది..

అప్పుడు జనాలు లబోదిబో ... వ్యక్తి అందరి దగ్గర నుంచి అన్ని తీసుకొని world టూర్ ....

మిత్రులారా ....

ఆ తరువాత ఈ concept కొంచెం implement అయి Share మార్కెట్ ,Forex ,Stocks ,మార్కెట్లోకి వచ్చాయి ....

ఈ విషయములో నేను ఏమీ చెప్పను ... విషయము అర్థం చేసుకొమ్మని విన్నవించు కుంటున్నాను ..

న్యూస్- పోలిటిక్స్- సాంఘీక శాస్రము..

నేను ఈ మధ్యన న్యూస్ చానల్స్ చూడటం పూర్తిగా మానేసాను. ఎందుకంటే ఒక విషయాన్నీ గురించి సీరియల్ కన్నా ఎక్కువగా సాగదీయడం నేర్చుకున్నారు మన చానల్స్ వాళ్ళు. నాకు అసలు chewing gum సీరియల్ చూడటమే నచ్చదు. అలాంటిది అంత కన్నా సాగదీసే న్యూస్ చానల్స్ చూస్తానా. నో వే.... కానీ దాని ప్రభావం వల్ల అసలు బయటి లోకం లో ఏం  జరుగుతుందో తెలియడం లేదు. అసలు పోలిటిక్స్ గురించి నాకు  యిప్పటికీ ఏమి తెలియదు. అంటే కొన్ని తెలుసు మన ముఖ్య  మంత్రి ఎవరు..? లాంటి పెద్ద పెద్ద ప్రశ్నలకి సమాధానాలు తెలుసనుకోండి. అయ్యో మరీ అలా చప్పట్లు కొట్టేస్తున్నారా.. ఏదో అంతా మీ అభిమానం.... ఈ విషయం మన మద్యనే ఉంచండి. బయటికి తెలిస్తే మళ్లీ ఆ న్యూస్ ఛానల్ వాళ్ళు నా ఇంటర్వ్యూ కోసం వచ్చేస్తారు..
 
     మీకు ఇప్పుడు ఈ సోది అంతా ఎందుకు చెప్తున్నానంటే, పోలిటిక్స్ కి, నాకు మధ్యన లక్ష్మణ రేఖ గీసిన ఆ సాంఘీక శాస్త్రంతో నేను పడ్డ బాధల గురించి చెప్దామని..

    అసలు నేను చిన్నప్పటి నుండి ఆ సాంఘీక శాస్త్రం(social) లో వీక్.  దాని పర్యవసానమే ఇప్పుడీ పోలిటిక్స్ అంటేనే నచ్చవు. స్కూలింగ్ లో ఐతే ముఖ్య మంత్రి పేరు తప్ప ఎవరూ తెలేసేది కాదు. ఆ క్లాసు లో ఎప్పుడూ నిద్ర పోతూ నా ఊహలోకం లో ఉండేదాన్ని.  కానీ మార్కులు మాత్రం ఎప్పుడూ 90 కి తక్కువ వచ్చేవి  కావు.  అంటే రాసేదాన్ని కానీ చదివేటప్పుడు మాత్రం తల ప్రాణం మెదడు దగ్గరికోచ్చేది.( అంటే నా ఫ్రెండ్స్ ఎప్పుడూ నా మెదడు మోకాళ్ళలో ఉందని పొగిడేవారు). అంత కష్టపడి చదవడం దేనికి అంటారా.. అమ్మో మా నాన్న.. అన్నింటికీ మించి స్కూల్ లో పరువు నిలుపుకోవాలిగా మరి.. అన్ని సబ్జక్ట్స్ లో మనం ఫస్ట్ మరి.. ( అంటే ఇంగ్లీష్ తప్ప.. దాని గురించి ఇంకో పోస్ట్ లో రాస్తా.. దానిది దీనికంటే పెద్ద పురాణం.. )

     నేను చిన్నప్పటి నుండి అల్లరి పిల్లని.. మమూలుగా కాదు.. మా క్లాసు టీచర్ రాకపోతే నా గొంతు పక్క క్లాసు కి వినపడేది. ఎంత అల్లరి చేసిన మా టీచర్స్ కి నేనంటే ఒక softcorner  ఉండేది. అది కూడా నేను బాగా చదివే స్టూడెంట్ అని. 8 , 9 క్లాసు వరకైతే  మా నాన్న వచినప్పుడల్లా కంప్లైంట్ మన మీద.. " సర్, మీ అమ్మాయి బాగా చదువుతుంది కానీ ఇంకా బాగా అల్లరి చేస్తుంది" అని. నాకు భయమేసేది.. కానీ ఇంటికొచ్చిన తరువాత " ఏంటి బాగా అల్లరి చేస్తావంట" అని, ఒక నవ్వు నవ్వేవారు.. అంతే మనం కూడా ఒక నవ్వు నవ్వి బయటికి పరార్.. మళ్లీ ఎక్కడ తిడతారో అనే భయంతో..

    ఆ సాంఘీక లో నాలుగు భాగాలూ ఉంటాయి కదా..  దాంట్లో ఆ geography  కొంచెం పర్వాలేదన్నట్లుగా ఉండేది.. కానీ చరిత్ర (history) కొచ్చేసరికి.. ఓహ్... ఏమని వర్ణించను నా పాట్లు.. ఎవరో ఎవరి కోసమో యుద్ధం చేస్తే అది నేనెందుకు చదవాలో.. మళ్లీ దాన్ని అన్నీ తెలిసి, రోజూ మా బుర్రలతో రోజు నాన్-వెజిటేరియన్ భోజనం చేసి, మమ్మల్ని నిద్ర పుచ్చే మా సోషల్ టీచర్ కోసం రాయడం ఏంటో అని, సోషల్ ని కనిపెట్టిన వాడిని ఏదో నా రేంజ్ లో తిట్టుకుంటూ ఎలాగోలా గట్టేక్కేసేదాన్ని.. మరీ మన మీద ఎవరో కక్ష్య కట్టడం కాకపోతే ఆ యుద్దం జరిగిన సంవత్సరం ని కూడా  కరెక్ట్ గా  రాయమనేవాడు మా సోషల్ సర్.. ఏంటి రాసేది..  నేను ఆ యుద్ధం పేరు ని గుర్తు పెట్టుకోవడమే మహా గొప్ప.. అయినా మన గొప్పలు మనం చెప్పుకోకూడదు కదా.. సో.. ఆపేస్తున్నాను..

  ఇక పౌర శాస్త్రానికొస్తే , ఇది మరీ చరిత్ర అంత కాకపోయినా దాని రేంజ్ లో అది దానికి తోచినంత, చేతనైనంత ఏడిపించేది నన్ను.. అప్పట్లో మాకు టెన్త్ క్లాసు లో రాజేష్ సర్ అని, సోషల్ చెప్పేవారు. పాపం చాలా మంచోడు లెండి. ( నేను ఎంత అల్లరి చేసిన ఏమి అనేవాడు కాదు).  ఆయన ఎక్కువగా పౌర శాస్త్రం క్లాసు లే  చెప్పినట్టు గుర్తు. మరి నేను సోషల్ క్లాసు లో  ఎప్పుడూ నా ఊహ లోకం లో ఉండేదాన్ని కదా.. అక్కడి నుండి రాగానే ఈయన నాకు పౌర హక్కు ల పాట పాడుతూ స్వాగతం చెప్పేవారు.. అందుకే నాకలా అనిపించిందేమో..


   ఇక అర్ధ శాస్త్రానికొస్తే, నాకు అంతో ఇంతో నచ్చింది ఇదేనండి.. ఎందుకంటే చాలా తక్కువ చాప్టర్స్ ఉండేవి దీంట్లో.. సో.. చదివేసి  ఫుల్ గా చింపేసేదాన్ని.. ఏదో నా అదృష్టం బాగుండి ఇంటర్ లో మాథ్స్ సబ్జెక్టు తీసుకున్నాను గానీ.. పొరపాటున ఏ  సివిక్సో లేక హిస్టరీ నో తీసుకుంటే యిప్పటికీ ఆ ఇంటర్ కాలేజీ లో నే ఫ్రేషేర్స్ పార్టీ కి వెళ్ళేదాన్ని( సారీ వెళ్తూనే ఉండేదాన్ని)..  ఇప్పుడు ఈ మాథ్స్ తీసుకుని చాలా హ్యాపీ గా ఉన్నాను... హమ్మయ్య...

సినిమా సమీక్ష

     బృందావనం సినిమా చూసి వచ్చిన మా ఫ్రెండు, దీప్తి "సినిమా చాలా బాగుంది, మళ్లీ వస్తానే నీతో"  అనేసరికి నిజంగానే రెండో సారీ చూసేంత రేంజ్ లో ఉందేమో అనుకుని ఒకానొక శుభ ముహూర్తాన్ని నిర్ణయించుకుని, ఆ ముహూర్తానికి ఒక 15 నిముషాలు ఆలస్యంగా వెళ్లి కూర్చున్నాం సినిమా హాల్ లో.. అప్పటికే ఒక సాంగ్ ఐపోయింది.. కొంచెం సేపటి వరకు బాగానే అనిపించింది.. కానీ.. కొంచెం సేపటి తరువాత,, సినిమా లో నెక్స్ట్ వచ్చే సీన్ ముందే ఊహిన్చెయ్యొ చ్చు  అనిపించింది. పాత స్టొరీ నే కానీ కొంచెం కొత్తగా చూపించాలనుకున్నాడు డైరెక్టర్. కథ విషయానికొస్తే, అది బావగారు బాగున్నారా అండ్ కొన్ని పాత సినిమాల( ఇద్దరు హీరోఇన్స్, ఒక హీరో ఉన్న సినిమాలు)  కథలని కలిపి కొంచెం changes చేసి తయారు చేసిన కథ అది. కథలో కొత్తదనం ఏమి లేదు.  కొన్ని సీన్స్ లో కాజల్ ని సమంతా గ్లామర్ డామినేట్ చేసింది. కాజల్ నవ్విన సీన్స్ కంటే ఏడ్చిన సీన్స్ ఎక్కువ.   కానీ జూ. ఎన్టీఆర్, కాజల్, సమంతా బాగున్నారు.. కానీ సినిమా చూసేటప్పుడు బోర్ కొట్టదు.  (చూసిన తరువాత కొట్టొచ్చు).  కానీ ఈ సినిమా నే మన టీవీ ఛానళ్ళు హిట్టు సూపర్ హిట్టు బంపర్ హిట్టు అని పొగిడేస్తున్నారు..నిజానికి అంత రేంజ్ లో ఏమి లేదు. కానీ సకుటుంబ సపరివార సమేతంగా వెళ్లి చూసేలా ఉంది సినిమా.. ఈ మద్యన అలాంటి సినిమాలు చాలా అరుదుగా వస్తున్నాయి కదా.. సూరీడే సాంగ్ నాకు బాగా నచ్చింది.. మిగతావి అంత effective గా ఏమి లేవు..

     ఈ సినిమా కి ఖలేజా ఫ్లాప్ అవ్వడం ప్లస్ ఐంది.. నిజానికి ఖలేజా అంత వరస్ట్ గా ఏమి లేదు.. ఫస్ట్ హాఫ్ హాయిగా నవ్వుకోవచ్చు. నాకితే మహేష్ బాబు సినిమా లో చాలా మాట్లాడితే, ( అంటే రవితేజ లాగా.. మరీ బాలకృష్ణ లా కాదనుకోండి..) చూడాలని ఉండేది. ఖలేజా చూసిన తరువాత ఆ కోరిక తీరిపోయింది. కానీ సెకండ్ హాఫ్ బోర్ కొట్టింది.. రెండు పాటలు బాగున్నాయి.. ఈ సినిమా లో కొన్ని సీన్స్ చూస్తె మగధీర సినిమా గుర్తుకొచ్చింది. ఆ సినిమా చూసి కాపీ కొట్టారు అనుకున్నాను. కానీ నిజానికి జరిగింది ఏంటయ్యా అంటే, ఖలేజా లో సీన్స్ గురించి సునీల్ మాటలమధ్యలో రాజమౌళి కి చెప్పాడంట.. అది విని రాజమౌళి వాటిని తన మగధీర లో వాడుకున్నాదంట. అందుకే సునీల్ కి మర్యాద రామన్న ఛాన్స్ ఇచ్చాడంట. ఇది తెలిసిన త్రివిక్రమ్ గారు సునీల్ క్యారెక్టర్ ని ఫస్ట్ హాఫ్ కే పరిమితం చేసేశారు. ఇంకా అనుష్క అందం మహేష్ ముందు వెల వెల బోయినట్లుగా ఉంది..

     ఈ మద్యన చూసిన మూవీస్ లో బెస్ట్ అంటే రోబో. బాగుంది. ఐష్ సూపర్బ్ గా ఉంది. క్లైమాక్స్ లో ఆ formations కొంచెం ఎక్కువయ్యాయి అనిపించింది. క్లైమాక్స్ కొంచెం సాగదీసాడు..  కానీ ఓవరాల్ గా movie was good.

     ఇంకా ఈ మద్యన చూసిన మూవీస్ లో వరస్ట్ అంటే పులి. ఆ సినిమా గురించి ఎంత తక్కువగా మాట్లాడితే మన ఆరోగ్యానికి అంత మంచిది.. కానీ నేను త్యాగశీలి ని కదండీ.. కాబట్టి మీ కోసం కొంచెం సేపు నా ఆరోగ్య సూత్రాలను పక్కన పెడుతున్నాను.. ఈ సినిమా కి మా పెద్దన్న, చిన్నన్న, లచ్చి బావ ( లక్ష్మణ్ ని మేము అలా పిలుస్తాం లెండి), రంజిత్ అన్నయ్య వెళ్ళాము. చాలా ఎంజాయ్ చేశాను నేనైతే .. మూవీ చూసి కాదండోయ్.. మా చిన్నన్న, బావ చేసే కామెంట్స్ కి.. నిజంగా అంత చెత్త సినిమా నేను ఇప్పటివరకు చూడలేదేమో.. పవన్ కళ్యాన్ dialogues మొదలు పెడితే ఎప్పుడూ ఆపుతాడా అని ఎదురు చూసాము.. స్టొరీ ఎక్కడో స్టార్ట్ అయ్యి ఎక్కడో ఎండ్ ఐంది. హీరోయిన్ సాంగ్స్ కే పరిమితం. విలన్ ని చూపించే విధానం సరిగ్గా లేదు.. క్లైమాక్స్ వచ్చాక కాసేపటికి కానీ అర్ధం కాలేదు అది క్లైమాక్స్ అని. ఈ చెత్త సినిమా కోసం 3 గంటలు నిద్ర వేస్ట్ చేసుకొని మరీ వెళ్ళాం. నిద్ర వేస్ట్. సినిమా వరస్ట్.  కొన్ని సీన్స్ లో ఐతే పవన్ కళ్యాణ్ బాలకృష్ణ ని మించిపోయాడు.. ఫస్ట్ సీన్ లో కొన్ని జంప్స్ చేస్తాడు.. క్రిష్ సినిమా లో హృతిక్ కూడా అన్నీ చేయలేదేమో.. సాంగ్స్ వింటూ వింటూ ఉంటే ఓకే అనిపించాయి..
    కొన్నిసాంగ్స్ లో lyrics అర్ధం కాలేదు.. అయినా A.R.రెహమాన్ సంగీతం లో భాష, భావం వెదకడం అంటే సముద్రం లో మంచి నీటి కోసం వెదకడం లాంటిదేమో అని నా ఫీలింగ్.. అవి ఉంటాయేమో కానీ నాకు అంతగా నచ్చదు. అతని సంగీత సారధ్యం లో సాహిత్యానికి విలువ ఉండదు అని నా ఫీలింగ్.. ఇక్కడ రెహమాన్ అభిమానులు ఉంటే సారీ.. కానీ మ్యూజిక్ బాగుంది...

తొలి అడుగు

మొదటి సారిగా బ్లాగ్ ని ప్రారంభించాను. కానీ ఏం రాయాలో అర్ధం కావడం లేదు. ఏదైనా  తప్పులు ఉంటె పాపం చిన్న పిల్ల అని నా తొలి అడుగుని  పెద్ద  మనసుతో క్షమించగలరు... అందరి బ్లాగ్స్ ని చూసి చదివి (ఏదో ఆవేశమో ఏంటో నాకు తెలియదు) నాకు కూడా ఒక బ్లాగ్ ని ప్రారంభిద్ద్దామని అనిపించి తడబడుతూ create చేశాను.. నాకు అందరి wishes కావాలె మరి. ఉంటాను మరి ఇప్పటికి... మల్లి కలుస్తానే....